Nachtkraaien

Een groep mensen bevindt zich in het schimmenrijk: een plek die wordt beheerd door Charon. Hij vaart alle doden naar het dodenrijk over de rivier Styx. Voor elke overledene geeft hij een laatste feest. Het meest definitieve afscheidsfeest ooit. Wat doe je als het er allemaal niet meer toe doet, dan ga je los. Toch?

Nachtkraaien is een rauwe, zwartkomische locatievoorstelling over de plek tussen leven en dood. De voorstelling beslaat die ene seconde waarin je beseft dat je doodgaat. Die seconde rekken we uit tot een uur. Nachtkraaien gaat over doodsangst en levensdrang, over afscheid nemen en over alles wat er zou kunnen gebeuren tussen leven en sterven.

Kijk ze staan daar…
Fuckin’ losers
Niemand klaar voor de woorden die ze uit mijn glittermond gaan horen:
Welkom, je bent dood.
Bier, wijn of fris?

Charon, Nachtkraaien

**** ​De Volkskrant​ gaf vier sterren en een mooie recensie geschreven door Vincent Kouters:

“…Nachtkraaien [is] een slimme, beetje rare ode aan het leven.”

En het Parool zei: “In deze poëtische, associatieve voorstelling wordt de seconde waarin je sterft uitgerekt tot een uur. Terwijl het publiek uitkijkt over het kabbelende water vinden uiteenlopende personages – van een terminaal zieke tot een suïcidale jongen –elkaar midden op de Styx, het voorportaal van de dood. Wat zou je doen als je de kans had weer terug te keren naar het rijk der levenden? Is sterven niet ook verleidelijk? […]”

Ook h​et grote recensie boek​ was positief over de voorstelling:

“… de makers [hebben] op een mooie manier gebruik gemaakt van het water en van de Amsterdamse skyline tussen de woonboten en toch hebben ze een eigen verhaal laten ontstaan. Op sommige momenten voerde de tekst ons weg naar vlinders in wording en naar braamstruiken die eigenlijk de gruwelijkste vleesetende planten blijken te zijn. Hierdoor kijk je niet alleen naar de dood, maar ook naar het leven dat hieraan vooraf is gegaan.”

*i.s.m. Als De Beren Komen